تولدم مبارک!
ازطریق نجوم ایدون گویند که خدای عز وجل به تاریخ 2 اسفند سنه ی 1371 هجری قمری یک قبضه از گل زمین برگرفت و دخترکی خُرد، کریم النفس!!!! نیک محضر!!!! که همگنان را در مواجهه خدمت کردی و در غیبت نکویی گفتی!راهی این جهان نمود.
پس پدر و مادرش بفرمودند تا آن روز مجلس بساختند و فرشهای نیکو بگستریدند و کرسیهای سیمین بنهادند و هزار مرد در پیش او سماطَین بزدند، یاران بخواندند و در راست و جپ خویش نشاندند که طریقت گرامی داشت نعم خداوندگار، شکر است.
دخترک 7سال بر زمین بود بی آفت و اندوه و بی بیماری. چون به سال هفتم در رسید، تا بدین هنگام، لاحول کنان از گردش گیتی همی نالیده و دستهای تغابن بر یکدیگر همی مالیده که این چه بخت نگون است و طالع دون و ایام بوقلمون!!
ازیرا، قومی افسرده ی دل مرده، و راه از صورت به معنی نبرده!! دیو به ظاهر ملوسی را به نام کنکور بر پله ی 12 گمارده و عیش خداوند این مکتوب را هماره مبدل به ماتم و اندوه نمودند.
لیک هر چاشت و شام شکر ایزد منان را به جای آورد به سبب 19 سال عمری که از خدای تعالی به ودیعت گرفتندی!
مخلص کلام: تولدم مبارک!